Moim zdaniem chodzi tylko i wyłącznie o pieniądze. Złodziejskie rządy w naszym kraju doprowadziły przecież do cichego wydłużenia lat pracy. Chodzi o to, by najwcześniej, jak to tylko możliwe, dostarczyć kolejnych na rynek pracy i łupienie ich z wypracowanych składek. Przecież ZUS to bankrut i potrzebuje każdej możliwej gotówki (którą bez względu na ilość zmarnuje). Trzeba być naiwnym by sądzić, że ktoś chciał tym zrobić dobrze dzieciakom. Każdy obiektywny psycholog powie, że dziecko wysłane do szkoły jest coraz bardziej ograniczane i przestaje być twórcze.

@marchewa8: masz 100% racji. Co więcej - identyczny problem występuje w "zerówce", gdzie z kolei spotykają się dzieci 5-cio i 6-cioletnie. Oczywiście w "zerówce" konsekwencje są mniejsze, niemniej też są.

Jestem studentką pedagogiki wczesnoszkolnej i chciałam zwrócić uwagę na główny aspekt tego problemu. Przede wszystkim, nie to czy odbieramy dziecku dzieciństwo jest tutaj najważniejsze. Na praktykach w szkole bardzo łatwo mogłam zauważyć jak bardzo różnią się dzieci w wieku 6 i 7 lat. Na dzień dzisiejszy nauczyciele nie są przygotowani na tą różnicę wieku w jednej klasie. Zajęcia są dostosowane do 7-latków i dziecko o rok młodsze nie do końca sobie z nimi radzi. Współczesny nauczyciel w klasach 1-3 nie ma czasu na zróżnicowanie zadań, leci szybko z materiałem, bo jest go za dużo. Dzieci, które mają problem są pozostawione samemu sobie i odsyłane z zadaniem do domu. "Nie umiesz? To z mamą poćwicz w domu.", "Nie zdążyłeś zrobić? To skończysz w domu.". Wbrew pozorom nie jest łatwo sześciolatkowi dorównać dziecku starszemu o rok. W ten sposób można mu bardzo zaszkodzić, gdyż dziecko będzie miało duże zaległości w opanowaniu materiału.