Możliwe, że szkoła nie została wówczas poinformowana o wydarzeniu. Zdarzenie miało bardzo szybki rozwój. Informacja zapewne nie trafiła od razu do rodziny, a co dopiero do szkoły. Najważniejszy był ratunek dla poszkodowanych. Dziewczynka wracając ze szkoły, którąkolwiek ulicą by nie szła (m.in. Sądową), z oddali była w stanie dojrzeć wozy strażackie, policję, czy samą kamienicę, w której doszło do wybuchu. Stąd też szok i płaczu dziecka, na samą myśl i widok otoczenia.

Na pewno profesjonalne wsparcie z instytucji zostało udzielone niezwłocznie, kiedy to pieczę nad dziećmi przejęła rodzina poszkodowanych.

Teraz dziewczynki potrzebują jeszcze więcej troski i opieki bowiem rodzice zmarli przebywając w szpitalach.

Zanim zaczniemy wystawiać ocenę, przyzwoitością jest jej szczegółowa weryfikacja sytuacji.

Z moich informacji wiem, że w szkole została przeprowadzona akcja wsparcia i pomocy pokrzywdzonej przez los dziewczynie, w którą zaangażowała się cała szkoła i rodzice.

http://www.youtube.com/watch?v=UoqH706ZjCM

Chciałam się spytać czy kiedy dzieci stają w obliczu takiej tragedii ; straciły dom, rodzice są w stanie ciężkim, to czy nie powinno się zapewnić im opieki ze strony szkolnego psychologa lub pedagoda ? Przede wszystkim po to aby zapewnić im bezpieczny powrot ze szkoly do tymczasowego domu(cioci, babci, kogokolwiek bliskiego) ?? Widzialam, ze starsza corka wracala sama zaplakana ze szkoly! przeciez mogla byc w szoku! m.in. mogla wpasc pod samochod...nie powinna byla wracac sama ! uwazam ze to bylo bardzo niepedagogidzne ze strony szkoly. 14 lat to niby nie podstawowka, ale szok to szok..