Proces łysienia dotyka nas wszystkich. Łysienie androgenowe jest postępującym procesem utraty włosów i jak sama nazwa wskazuje zależnym od androgenów. Może dotknąć zarówno kobiety jak i mężczyzn bez względu na ich rasę. Za mechanizm powstawania łysienia odpowiedzialna jest przemiana testosteronu w dihydrotestosteron. Testosteron pod wpływem enzymu 5α-reduktazy oddziałuje na struktury mieszka włosowego prowadząc do jego postępującego zaniku. Mieszki ulegają stopniowej miniaturyzacji, co w efekcie przyczynia się do wyrastania włosów cieńszych i krótszych.

Najczęstsza przyczyna utraty włosów i pierwsze objawy łysienia androgenowego u mężczyzn

Za podstawową przyczynę łysienia androgenowego uważa się czynniki genetyczne, co z resztą zostało potwierdzone licznymi badaniami. Ryzyko wystąpienia łysienia wzrasta, jeśli w naszej rodzinie pojawił się chociaż jeden przypadek w postaci osoby dotkniętej tym schorzeniem. Do genów, które są odpowiedzialne za rozwój łysienia androgenowego zalicza się geny czynników wzrostowych i receptorów androgenowych, geny receptorów estrogenowych oraz chromosomu Y, a także geny 5α-reduktazy. Łysienie androgenowe typu męskiego dotyczy aż około 80% mężczyzn, u których przeważnie pojawia się po okresie dojrzewania, prowadząc do stopniowej utraty włosów w trybie postępującym.

Jakie są objawy łysienia androgenowego typu męskiego?

Łysienie androgenowe typu męskiego sklasyfikowano według 7 głównych typów. Początek utraty włosów zazwyczaj lokalizowany jest w okolicy czołowo-skroniowej dochodzący z biegiem czasu do okolicy ciemieniowej. W następnym etapie proces przerzedzenia rozlewa się w kierunku obu schroni i ciemienia, przy zachowaniu włosów na potylicy oraz okolicach skroni.

Leczenie łysienia androgenowego

Na podstawie charakterystycznego dla tej jednostki chorobowej obrazu klinicznego, lekarz trycholog Katowice klasyfikuje schorzenie jako łysienie androgenowe typu męskiego. Niezwykle istotna jest dokładna obserwacja owłosionej skóry głowy, która ma za zadanie potwierdzić niebliznowaciejący charakter schirzenia. Innym rodzajem badania jest test pociągania lub w skrajnych przypadkach - biopsja.

Jako badanie uzupełniające uważa się trichogram lub trichoskopię. Celem trichogramu jest mikroskopowe dokładne oglądanie stanu włosów i polega pobraniu 50-100 włosów, aby podczas ich obserwacji określić proporcje poszczególnych faz włosa. Z kolei trichoskopia jest całkowicie nieinwazyjną i bezbolesną metodą weryfikującą stan włosów za pomocą wideodermoskopii.

W leczeniu łysienia przede wszystkim stosuje się  leczenie miejscowe takie jak przeszczep komórek macierzystych, stymulację mitoz komórek, koktajle z osoczem bogatopłytkowym. W skrajnych przypadkach pomocny okazuje się przeszczep włosów.