Ruchoma szopka w klasztorze oo. Bernardynów w Alwerni od lat przyciąga wiernych a w tym roku ponownie zachwyca rozmachem i dbałością o detale. To wyjątkowe dzieło, które łączy sztukę, duchowość i franciszkańską tradycję, nieustannie się rozwija, zaskakując odwiedzających nowymi elementami.

Bernardyni konsekwentnie pielęgnują zwyczaj zapoczątkowany przez św. Franciszka z Asyżu, który osiem wieków temu stworzył pierwszą szopkę w włoskim Greccio. W 2023 roku minęło dokładnie 800 lat od tego wydarzenia, które zapoczątkowało tradycję znaną dziś na całym świecie.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"6776"}

::addons{"type":"youtube","url":"https://www.youtube.com/watch?v=L-66Y9nz1zE"}

W alwernijskim klasztorze głównym twórcą i opiekunem szopki jest brat Kleofas. Od kilku lat z ogromnym zaangażowaniem dopracowuje on każdy szczegół bożonarodzeniowej scenografii.

Początkowo szopka była skromna i obejmowała jedynie podstawowe figury – Dzieciątko Jezus, Świętą Rodzinę oraz pasterzy. Dziś zajmuje około 10 metrów kwadratowych i składa się z kilkudziesięciu elementów. Szczególną uwagę zwracają misternie wykonane figurki – 40 ruchomych i tyle samo nieruchomych, sprowadzonych z Neapolu. Postacie wykonują codzienne czynności: pasterz spokojnie śpi, kobieta prasuje ubrania, dziewczynka huśta się, a gospodyni czerpie wodę ze studni. Całość sprawia wrażenie żywej sceny sprzed dwóch tysięcy lat.

Ruchome szopki w szczególny sposób oddziałują na odbiorców, ponieważ nie tylko się je ogląda, ale wręcz „przeżywa”. Dzięki poruszającym się postaciom i realistycznym scenom z życia codziennego łatwiej wyobrazić sobie realia, w jakich narodził się Jezus. Tego typu szopki są rzadkością i wymagają ogromnej precyzji oraz cierpliwości w wykonaniu, dlatego każda z nich ma niepowtarzalny charakter. Alwernijska szopka doskonale wpisuje się w tę tradycję, przyciągając zarówno dorosłych, jak i dzieci, dla których jest nie tylko dekoracją, ale także żywą katechezą i lekcją historii Bożego Narodzenia.