Takiej wystawy jeszcze nie było w Domu Urbańczyka w Chrzanowie. Musicie ją koniecznie zobaczyć, bo „To jest nasza kultura”. Mowa o Sztywnym Palu Azji.

Do 8 marca 2026 roku potrwa prezentacja dorobku chrzanowskiego zespołu. Całkiem sporo osób przyszło na wernisaż wystawy w Domu Urbańczyka, co tylko świadczy o tym, że temat jest jak najbardziej trafiony. Swoją drogą – należą się słowa uznania dla muzealników, że zdecydowali się na taką właśnie wystawę. Popkultura, również muzyczna, stanowi część naszej historii. I warto ją – cytując Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego – „ocalić od zapomnienia”.

Skróconą relację z wydarzenia obejrzycie na filmiku.

::addons{"type":"youtube","url":"https://www.youtube.com/watch?v=jSOjOhahOxY"}

O Sztywnym Palu Azji pisałem wiele razy. Ten zespół nigdy nie znalazł się w mainstreamie, był zawsze w drugim rzędzie, jeśli chodzi o popularność, ale stworzył utwory, np. słynną „Wieżę radości…” czy „Spotkanie z…”, które zapisały się na trwale w historii polskiej muzyki.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"6653"}

Po premierze pierwszej płyty - Szpalem zainteresował się krytyk muzyczny Piotr Bratkowski, wybitny popularyzator polskiego rocka. Stwierdził na łamach "Literatury" w 1987 r.: "Teksty Sztywnego Pala pisane są w poetyce odmiennej niż większość tekstów rockowych. Ich autor (autorzy?) nie udają, że nie przeczytali w życiu ani jednej książki, że potrafią posługiwać się jedynie którąś z odmian slangu młodzieżowego (...) Odwołują się również – o zgrozo – do świadomości słuchacza, który przynajmniej kilka książek w życiu przeczytał. W przeciwnym wypadku może niektórych tekstów (Makbet) po prostu nie zrozumieć”.