To nie jest książka dla prawników, a raczej nie tylko dla nich, bo Ruth Bader Ginsburg w żadnej mierze nie można sprowadzić do zajmowanej przez nią funkcji sędziego Sądu Najwyższego USA, w którym zasiadała przez 27 lat, aż do swojej śmierci w 2020 r. Ruth Ginsburg z pasją walczyła o równe prawa dla kobiet, mężczyzn i wszelakich mniejszości; o sprawiedliwość, która była dla niej najważniejsza i o pokój na świecie. Od najmłodszych lat.

To żadna przesada, bo z kluczowych zagrożeń dla ludzkości zdawała sobie sprawę już jako 13-letnia dziewczynka. W czerwcu 1946 roku, niedługo po tym, jak spadły bomby atomowe na Japonię, Ruth, uczennica ósmej klasy, poruszyła temat - jak to sama ujęła - wiekopomnych dokumentów dla ludzkości: dziesięciu przykazań, Wielkiej Karty Swobód, Deklaracji Praw, Deklaracji Niepodległości i Karty Narodów Zjednoczonych. W artykule mała Ruth pisała: Zapewnienie pokoju jest niezwykle istotne, ponieważ mamy obecnie broń, która może zniszczyć świat.

W "Moimi słowami" właśnie od tej strony poznajemy Ruth Bader Ginsburg, czytając jej orzeczenia sądowe czy słowa wypowiedziane w rozmowie z jej biografkami: Mary Hartnett i Wendy W. Williams. Ale poznajemy też jej ukochanego, pełnego humoru męża, czy miłość do opery.

Ruth Joan Bader Ginsburg urodziła się w 1933 w Nowym Jorku. W 1993 roku została drugą kobietą w historii powołaną do pełnienia funkcji sędziego Sądu Najwyższego (pierwszą była Sandra Day O’Connor w 1981 roku).