Czyli historie zbrodni, kradzieży i oszustw w międzywojennej stolicy opisane w tygodniku „Tajny Detektyw”

Mroczne zaułki, domy uciech, dla bezdomnych, ale i salony czy turystyczne parostatki. Jacek Dehnel spaceruje po międzywojennej Warszawie śladami zbrodniarzy, narkomanów, oszustów i parostatek.

Zagląda do domu rotmistrza, w którym żona jegomościa organizuje orgie i pisze o żydzie, którego głowy nigdy nie znaleziono. Ale też o rumpologu, czyli dżentelmenie wróżącym z pośladków czy innym, który prowadził nie podwójne, ale potrójne życie, a w tym ostatnim "odlatywał" przy dość oryginalnych, choć może nie aż tak, usługach seksualnych. Największą rozkosz zawsze dawała mu jedna z ulubionych warszawskich prostytutek, ale pewnej nocy była zajęta i w sukurs musiała przyjść Zośka Pomidor. Nie wiadomo czy chciała być lepsza od koleżanki po fachu czy po prostu miała większą krzepę lub mniejsze doświadczenie, ale w wyniku zafundowanej przez nią rozkoszy Józio Dusio, bo taką złapał ksywkę nasz artysta, "odleciał" na dobre.

Jest też o stolarzu, który wybudował  szubienicę - jak się okazało - dla siebie czy pierwszym kacie, urzędniku państwowym II Rzeczypospolitej, któremu Ministerstwo Sprawiedliwości zlecało odsyłanie na drugą stronę skazanych na śmierć.

"Tajna Warszawa..." to zbiór felietonów Jacka Dehnela pisanych na podstawie lektury "Tajnego Detektywa" i innych przedwojennych gazet.

Jacek Maria Dehnel, rocznik 1980, to polski pisarz, tłumacz i malarz. Autor książek poetyckich, powieści i opowiadań.