Czynsz za wysoki, klientów coraz mniej. Chrzanów traci sklep z historią

Po 42 latach pracy w jednym miejscu Kazimiera Sowa musi zamknąć sklep z tekstyliami przy alei Henryka w Chrzanowie. Pokonały ją wysokie koszty prowadzenia działalności, zwłaszcza stawki czynszu ustalane przez gminę. Przy malejących przychodach musiała ostatnio dopłacać do interesu. Likwidacją zmartwieni są stali klienci, którzy do sklepu przychodzili po odzież czy pościel.

Kazimiera Sowa pochodzi z Brzozowa na Podkarpaciu. Skończyła tam szkołę zawodową o profilu handlowym. Całe zawodowe życie związała jednak z Chrzanowem.

Z przyzwyczajenia chodzili do "Kółka"

Najpierw przez 10 lat (od 1972 do 1982 roku) pracowała w kiosku z odzieżą, zlokalizowanym w pobliżu Rynku. Jej pracodawcą była Gminna Spółdzielnia w Chrzanowie. Potem na dwa lata przeniosła się do samego Rynku. Konkretnie sklepu ze sprzętem elektrycznym i telewizyjnym. W końcu w 1984 roku została sprzedawcą w sklepie z tkaninami i artykułami tekstylnymi przy alei Henryka 14. Sprzedawała między innymi dywany. W 1990 roku przyszła era prywatyzacji. I Chrzanowianka postanowiła kupić sklep od GS-u i rozpocząć działalność na własny rachunek, w formie spółki cywilnej.

- Ludzie byli przyzwyczajeni, że w razie potrzeby chodzili do "Kółka", bo tak od dawna nazywali ten sklep. I starsze osoby tę nazwę kojarzą do dzisiaj. Klienci chwalili sobie, że mają w jednym miejscu duży wybór towaru. Przez pewien czas sprzedawałam dużo firan. Jednak dwa polskie zakłady, które je produkowały, zostały zlikwidowane. Z zakładem z Częstochowy miałam taki układ, że dawali mi towar, a płatność była dopiero po jakimś czasie. Teraz firan już nie ma, a zasłony wyszły z mody – opowiada Kazimiera Sowa.

Na to wszystko 'nie da się urobić..."

Działalność stopniowo przestała się opłacać. Jej koszty systematycznie rosły.

- Miesięczny czynsz ze sklepu mającego 92 metry kwadratowe powierzchni to dziś 4500 złotych. Do tego trzeba doliczyć podatek od nieruchomości 3100 złotych. I inne koszty stałe. Klientów ubywa, bo dziś jest wiele miejsc, w których ludzie mogą kupić taki towar. A przecież nie mogłam windować cen, bo wtedy już żaden klient niczego by u mnie nie kupił. Choć i tak słyszałam od ludzi, że te ceny mam jeszcze znośne – dodaje 80-letnia właścicielka.

Podkreśla, że aleja Henryka od pewnego czasu jest zakwalifikowana do III strefy, a ona dalej miała czynsz taki, jak w strefie I, tej najdroższej. Zaznacza, że kilka razy w tej sprawie rozmawiała z kolejnymi dyrektorami "komunalki" oraz z burmistrzem.

- Na moją prośbę o obniżkę czynszu słyszałam: to proszę się wyprowadzić i stanąć do przetargu. I wtedy dopiero czynsz może być niższy. Przecież to niepoważne! Dlatego zdecydowałam, że muszę zakończyć działalność. Po prostu na to wszystko nie jestem w stanie urobić. Sklep będzie stał pusty i gmina nie będzie miała dochodów. Czy mi jest żal? Oczywiście, ale już nic na to nie poradzę – mówi z żalem w głosie pani Kazimiera.

Szkoda, że lokal się zamyka. Nie ten jeden

Obecnie sama pracuje w sklepie. Były czasy gdy miała pracowników. Jedynie brat czasem przyjdzie, by jej trochę pomóc. Kobieta 20 lat temu przeszła na emeryturę. Jednak świadczenie, jakie otrzymuje, jest niewielkie. Chciała sobie do niego dorobić. A przy okazji zapewnić klientom, głównie paniom, możliwość zaopatrzenia się w dobrej jakości polskie produkty. A ludzie przyjeżdżają także spoza Chrzanowa. Choć jest ich coraz mniej. 

Klientki, z którymi rozmawialiśmy, chwaliły asortyment i właścicielkę.

- Pani Kazia powinna jeszcze zostać. Bo zwłaszcza dla ludzi starszych ma bardzo dużo rzeczy. A gdzie taki sklep można teraz znaleźć? Sama przychodziłam tutaj po spódnice, kurtki, sukienki. Kiedyś także kupowałam firanki. To dobre, polskie produkty. Nie jakaś chińszczyzna. Szkoda, że lokal się zamyka. Miasto powinno obniżyć czynsz takim ludziom, bo aleja w końcu zostanie pusta – wywodzi Barbara Skorupska z Chrzanowa.

To ostatnie stwierdzenie rzeczywiście ma pokrycie w rzeczywistości. Niedawno zakończył działalność sklep z butami. A właścicielka narożnego sklepu spożywczego przeszła na mniejszą powierzchnię, by zejść z kosztów.