Pszczelarstwo od kuchni. O miodzie, pracy i życiu pszczół

Zaczęło się od dwóch uli i rodzinnej inspiracji. Dziś Marcin Biały z Koła Pszczelarzy „Cabanka” w Chrzanowie, wyróżniony podczas niedzielnego Powiatowego Święta Miodu, prowadzi pasiekę liczącą 40 rodzin pszczelich. Opowiada o kapryśnym sezonie, codziennej pracy przy ulach, zagrożeniach dla pszczół i o tym, dlaczego uważa je za jeden z najbardziej niezwykłych organizmów w przyrodzie.

Marek Oratowski: Od jak dawna jest pan pszczelarzem?

Marcin Biały: Od 2014 roku. Mam pasiekę na ulicy Okrzei w Chrzanowie. To pasieka miejska, ale jednocześnie stacjonarno-wędrowna, bo część uli wywożę na inne pożytki. Obecnie mam 40 rodzin pszczelich.

Wciągnęło pana to zajęcie, bo ...

Zawsze podobało mi się pszczelarstwo. Interesowała mnie praca przy pszczołach. Pierwszą osobą, która pokazała mi pszczelarstwo z bliska, był mój wujek. To on pomógł mi kupić dwa pierwsze ule. 

Czterdzieści uli wymaga na pewno sporo pracy.

Jest co robić. Traktuję to jednak przede wszystkim jako hobby i myślę, że 40 rodzin to dla mnie optimum. Większa liczba byłaby już trudna do pogodzenia z codziennymi obowiązkami. Większość prac wykonuję sam, ale w sezonie pomaga mi żona, szczególnie podczas miodobrania. Tata pomaga natomiast przy wywożeniu uli na inne pożytki.

Jak wyglądał tegoroczny sezon?

Niestety był słaby. Pogoda nie sprzyjała pszczołom. Najpierw było zbyt mokro, później rośliny zaczęły rosnąć i pojawiły się kwiaty. Następnie jednak przyszły upały, które w niektórych miejscach przypaliły kwiatostany. Pogoda z pozoru była dobra, ale dla pszczół niekoniecznie.

Jakie miody najczęściej udaje się panu pozyskiwać?

Głównie wielokwiat, wielokwiat z akacją, lipę, a co kilka lat próbuję również pozyskać miód z nawłoci.

Zastanawiam się, czy lubi pan miód.

Bardzo. Codziennie używam go do słodzenia herbaty albo kawy. Nie lubię bardzo słodkich napojów, ale łyżeczka miodu z przyjemnością trafia do mojego kubka.

Co najbardziej fascynuje pana w pszczołach?

Ich zachowanie. Cała rodzina pszczela działa właściwie jak jeden superorganizm. Poszczególne pszczoły mają swoje zadania i wiedzą, kiedy należy je wykonywać. Część z nich wylatuje po nektar, inne zajmują się pracami w ulu. To naprawdę niezwykłe zjawisko..

A jak wygląda działalność Koła Pszczelarzy „Cabanka”?

Działa u nas około 60 pszczelarzy. Ciągle dochodzą nowi. Spotykamy się w każdą pierwszą niedzielę miesiąca. Rozmawiamy o bieżących sprawach, ale przede wszystkim wymieniamy się doświadczeniami i omawiamy konkretne zabiegi oraz problemy związane z prowadzeniem pasiek. Teraz szczególnie ważny jest temat przygotowania pszczół do zimy.