Parafia św. Mikołaja w tym roku będzie obchodziła jubileusz 700-lecia. Jakie wydarzenia są planowane?

Jubileuszowe obchody potrwają od 22 lutego do 6 grudnia.

- Rozpoczniemy uroczystą mszą pod przewodnictwem kardynała Stanisława Dziwisza. Zakończymy liturgią sprawowaną przez nowego metropolitę, kardynała Grzegorza Rysia. Na ten czas jubileuszu staramy się w Stolicy Apostolskiej o uzyskanie odpustu zupełnego dla parafii. We wrześniu planujemy także jubileuszową pielgrzymkę do Fatimy. Odbędzie się też koncert i piknik parafialny. A także wystawa zdjęć, którą chcemy zorganizować razem z Muzeum w Chrzanowie – wylicza ks. dr Michał Kania, który od lipca jest nowym proboszczem w parafii św. Mikołaja.

Najstarsza chrzanowska parafia po raz pierwszy wymieniana jest w wykazie dziesięciny papieskiej z lat 1325-1327. Pierwszym proboszczem znanym z imienia jest Bartłomiej. Prawdopodobnie wtedy kościół był drewniany. Pierwsze wzmianki o chrzanowskiej świątyni spotykamy w okresie jagiellońskim. Jan Długosz w XV wieku w księdze uposażeń kościelnych napisał, że „Chrzanów miasto ma kościół murowany”. Wiele więc wskazuje na to, że dzisiejsze prezbiterium kościoła św. Mikołaja biskupa jest najstarszą budowlą w Chrzanowie.

W następnych stuleciach świątynia chrzanowska dzieliła losy społeczeństwa. Kościół palił się trzykrotnie. 1646, 1726 i 1748 r. Przy renowacji (2002 r.) kaplicy św. Stanisława biskupa odnaleziono wyraźne ślady spalenizny w murze pomiędzy kaplicą i zakrystią. Miasto się rozwijało i na początku XX w. zaistniała konieczność poszerzenia rozbudowy kościoła. Nastąpiło to w latach 1912 -1914, gdy proboszczem był ks. Jakub Kamieński.

Niemal sto lat później, gdy proboszczami byli ks. dr Stefan Misiniec, a potem ks. Roman Sławeński, świątynia została odnowiona. Między innymi od strony zewnętrznej oczyszczono i zakonserwowano ściany kościoła. Renowacji doczekały się kaplica św. Stanisława oraz ołtarz Matki Bożej Częstochowskiej.

W roku 2008 odnowiona została przez pracownię konserwatorską Muzeum Archidiecezjalnego grupa ukrzyżowania z przełomu XVII i XVIII w. i umieszczona znów w łuku tęczowym kościoła na belce.