Obejrzyjcie szopki z Rynku i kościołów w Chrzanowie (ZDJĘCIA)

Mają różne rozmiary, ale łączy je jedno. Są piękne i bardzo wymowne. Mowa o bożonarodzeniowych szopkach.

Nie tylko dzieci kochają szopki. Także wielu dorosłych nie wyobrażą sobie Świąt Bożego Narodzenia bez szopek. To znaczy stajenki, Świętej Rodziny, pasterzy, zwierząt. Odwiedziliśmy wszystkie chrzanowskie kościoły, by pokazać Wam zdjęcia tych urokliwych stajenek i postaci, które będą stać w kościołach do początku kutego. Także na Rynku w Chrzanowie stanęła nowa, klasyczna szopka. Jest monitorowana. Miejmy nadzieję, że będzie tam żadnych aktów wandalizmu, jak to się już w przeszłości zdarzało. Obejrzyjcie naszą fotorelację.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"5336"}

Tradycja budowania szopek bożonarodzeniowych jest głęboko zakorzeniona zarówno w Polsce, jak i na świecie. Jej początki sięgają XIII wieku, kiedy to św. Franciszek z Asyżu zorganizował pierwszą żywą szopkę w Greccio, we Włoszech, aby ukazać wiernym prostotę narodzin Chrystusa. Od tamtego czasu szopki przybrały różne formy i stały się symbolem Bożego Narodzenia.

W Polsce tradycja szopek rozwijała się od średniowiecza, zyskując szczególne znaczenie w Krakowie. Charakterystyczne krakowskie szopki, bogato zdobione i inspirowane architekturą miasta, wpisano w 2018 roku na Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Szopki w Polsce przybierają różne formy – od prostych, drewnianych konstrukcji po spektakularne dzieła sztuki wykonywane przez rzemieślników.

Na świecie szopki różnią się w zależności od kultury. W Meksyku popularne są "posadas" – procesje przedstawiające wędrówkę Maryi i Józefa. W Hiszpanii i we Włoszech szopki są szczególnie bogate, często uzupełniane o dodatkowe postacie i sceny z życia codziennego. W Ameryce Łacińskiej natomiast, szopki często wykonywane są z lokalnych materiałów, takich jak glina czy drewno.

Ta różnorodność ukazuje, jak uniwersalne, a zarazem lokalnie zróżnicowane jest świętowanie narodzin Jezusa. Szopki łączą tradycję religijną z artystyczną kreatywnością, przypominając o istocie świąt Bożego Narodzenia – miłości, pokoju i wspólnocie.