Członkowie stowarzyszenia Stacja Chrzanów zapraszają do uczestnictwa w niecodziennej uroczystości 15 grudnia przy przystanku kolejowym Chrzanów Śródmieście (przy peronie 1 od ul. Trzebińskiej).

W tym dniu nastąpi pierwszy przejazd pociągu "Janusz Baurski". Przyjedzie do Chrzanowa-Śródmieścia z Czechowic-Dziedzic o godzinie 12.02, a potem pojedzie do Dębicy przez Kraków. Przy okazji inauguracji nowego połączenia kolejowego działacze Stacji Chrzanów symbolicznie odprawią pociąg oraz otworzą wystawę plenerową poświęconą inżynierowi Januszowi Baurskiemu. Wręczą też wszystkim chętnym katalogi poświęcone temu wybitnemu przemysłowcowi.

A także przekażą tablicę relacyjną z pierwszego pociągu „Janusz Baurski” na ręce jego syna Jacka Baurskiego, który przyjedzie z Warszawy do Chrzanowa, w którym spędził młodość.

Będzie też można na stoisku obejrzeć zgromadzone przez członków Stacji Chrzanów pamiątki kolejowe. Dostępne będą także ciepła kawa i herbata. Odbędzie się prapremiera i sprzedaż nowego kalendarza na rok 2025 "Nie tylko babička pochází z Chrzanowa". Miłośnicy kolejnictwa przygotowali także pamiątkowe pocztówki z okolicznościowymi stemplami (ilość ograniczona).

Warto więc być na peronie już wcześniej - o godz. 11.30. Kontynuacją tego wydarzenia będzie premiera filmu poświęconego inżynierowi Januszowi Baurskiemu. Projekcja rozpocznie się o godzinie 12.30 w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Chrzanowie.

Kim był Janusz Baurski?

Urodzony we Włocławku 3 sierpnia 1896 roku, syn Stefana (przemysłowca) i Anastazji, Janusz Baurski wychowany został w duchu patriotycznym wraz z sześciorgiem rodzeństwa. W 1913 w wieku piętnastu lat ubiegał się w szkole o wprowadzenie języka polskiego, za co zapłacił pobytem w carskim więzieniu, wykupiony potem przez ojca. Za zasługi podczas wojny polsko-bolszewickiej odznaczony Odznaką Obrońców Kresów Wschodnich, Krzyżem Legionowym oraz dwoma Krzyżami Walecznych.

Po demobilizacji kontynuował studia na Politechnice Warszawskiej na Wydziale Budowy Maszyn, w 1925 uzyskał dyplom inżyniera mechanika ze specjalnością obróbki metali. Samodzielną pracę rozpoczął w Głównych Warsztatach Kolejowych w Nowym Sączu, w 1927 zatrudniony w Spółce Akcyjnej Budowy Parowozów w Warszawie na stanowisku kierownika Kuźni, a następnie – w 1934 – został inspektorem Zakładów Uzbrojenia Warszawa.

Po wybuchu II wojny światowej – na prośbę prezydenta Stefana Starzyńskiego – pomagał w obronie Warszawy z ramienia technicznej służby cywilnej, będąc jednocześnie zatrudnionym w stołecznym Przedsiębiorstwie Robót Ziemnych. Od 1941 roku do końca okupacji niemieckiej, mgr inż. Baurski kierował pracą Fabryki Marmolady i Wyrobów Cukierniczych „Społem” w Częstochowie. Tam, oficer w szeregach Armii Krajowej, miał możliwość współpracy z harcerzami i żołnierzami w konspiracji.

W 1945 Janusz Baurski został Naczelnym Dyrektorem Pierwszej Fabryki Lokomotyw w Polsce „Fablok” w Chrzanowie. Podczas swojej kadencji musiał zmierzyć się z odbudową zakładu po zniszczeniach wojennych (80% polskich parowozów uległo zniszczeniu i rozkradzeniu). Po objęciu stanowiska i przybyciu do Chrzanowa, 15 sierpnia 1945, miał zamieszkać w willi z ogrodem na Alei Henryka, należącej do „Fabloku”. Zrzekł się jej jednak na rzecz przedszkola i zamieszkał w przyfabrycznym budynku przy ulicy Paderewskiego. Zbudował Halę Główną Mechaniczną, Narzędziownię, Stolarnię, rozbudował Kuźnię, zbudował Gimnazjum Mechaniczne, Dom Kultury, jak również na szeroką skalę rozbudowywał mieszkania przyzakładowe.

Niestety po 5 latach owocnej działalności, w wyniku represji stalinizmu, ostał odwołany ze stanowiska, mimo uzyskania 8-krotnego wzrostu produktywności „Fabloku”.

Był człowiekiem wielkiej prawości i dużej wiedzy, pionierem postępu technicznego i wybitnym organizatorem. Mimo, że całe życie był bezpartyjny, zostawał wyznaczany zawsze na najtrudniejsze stanowiska. Wszędzie znajdował uznanie i szacunek przełożonych, kolegów i podwładnych.

Janusz Baurski – mąż Marii i ojciec dwóch synów, Andrzeja i Jacka – zmarł nagle 2 czerwca 1956 roku. Spoczął na cmentarzu parafialnym w Chrzanowie.W dniu 3 maja 2009 roku został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski