99 procent ciężkiej pracy, 1 procent talentu. Tak MKSW wychowuje mistrzów

Miejski Klub Sportów Wodnych „Trzebinia” od dziesięcioleci szkoli kajakarzy, którzy zdobywają medale mistrzostw Polski, Europy i świata. Wychował także trzech olimpijczyków. O sukcesach zawodników, kulisach szkolenia, problemach związanych z zarastającym Zalewem Chechło i planach na przyszłość z Adamem Smykiem, prezesem klubu i trenerem, rozmawia Michał Papiernik.

MKSW Trzebinia od lat wychowuje zawodników odnoszących sukcesy, a także olimpijczyków. Co pana zdaniem jest największą siłą tego klubu?

Siłą MKSW Trzebinia jest przede wszystkim wieloletnia tradycja szkolenia zawodników, którzy odnoszą sukcesy na arenie międzynarodowej. Klub wychował trzech olimpijczyków. Jan Pinczura wystąpił na igrzyskach w Moskwie w 1980 roku i Seulu w 1988 roku, śp. Michał Gajownik reprezentował Polskę w Sydney w 2000 roku, a Piotr Kuleta startował na igrzyskach w Londynie w 2012 roku.

Wierzę, że nie byli to nasi ostatni olimpijczycy. Być może doczekamy się także kolejnej zawodniczki, która pójdzie w ich ślady.

W obecnym sezonie wasi zawodnicy ponownie zdobywają medale. Jak ocenia pan ich dotychczasowe wyniki?

Nie przywiązujemy nadmiernej wagi do osiągnięć na wczesnym etapie kariery. Nie chodzi o to, aby młodzi zawodnicy już teraz osiągali jak najlepsze wyniki za wszelką cenę. Najważniejsze jest ich prawidłowy rozwój i stopniowe budowanie formy. Chcemy, aby szczyt swoich możliwości osiągali w wieku seniorskim, kiedy będą mogli w pełni wykorzystać potencjał wypracowany przez lata treningów.

Czy wśród obecnej młodzieży widzi pan zawodników, którzy w przyszłości mogą osiągnąć poziom mistrzostw Polski, Europy czy nawet igrzysk olimpijskich?

Tak. Uważam, że zarówno wśród chłopców, jak i dziewcząt mamy osoby, które mogą w przyszłości osiągać bardzo dobre wyniki. Oczywiście wiele zależy od ich dalszego rozwoju, systematyczności i zaangażowania. Przed młodymi sportowcami długa droga, ale widzę powody do optymizmu.

Po czym trener może rozpoznać, że młody zawodnik ma wyjątkowy potencjał?

Systematyczny trening pozwala właściwie rozwijać umiejętności zawodnika. Moje credo brzmi: „99 procent ciężkiej pracy, 1 procent talentu”. Sam talent nie wystarczy. Liczą się konsekwencja, zaangażowanie i gotowość do podejmowania wysiłku przez wiele lat.

Co jest ważniejsze w kajakarstwie na poziomie młodzieżowym – talent czy systematyczna, wieloletnia praca?

Zdecydowanie systematyczna praca. Rozwój zawodnika wymaga wieloletniego treningu, a także odpowiedniego przygotowania mentalnego. Współpracujemy z psychologiem oraz Zakładem Medycyny Sportowej w Warszawie. W sporcie wyczynowym istotne jest bowiem nie tylko przygotowanie fizyczne i techniczne, lecz także odporność psychiczna oraz właściwa opieka nad zdrowiem zawodnika.

Jak wygląda droga młodego zawodnika MKSW Trzebinia od pierwszego treningu do rywalizacji o najważniejsze medale?

To proces składający się z wielu etapów. Początkowo zawodnik bierze udział w zawodach okręgowych, a następnie stopniowo przechodzi do rywalizacji na arenie krajowej. Ważnym krokiem jest kontynuowanie nauki w Szkole Mistrzostwa Sportowego, udział w zgrupowaniach i startach w zawodach międzynarodowych.

Taka droga wymaga cierpliwości i konsekwencji. Zawodnik musi zdobywać doświadczenie, rozwijać umiejętności i uczyć się rywalizacji na coraz wyższym poziomie.

Klub działa nad Zalewem Chechło. Na ile to miejsce sprzyja szkoleniu kajakarzy i przygotowaniom do zawodów?

Przez wiele lat nie mieliśmy z tym większych problemów. Organizowaliśmy zawody różnej rangi – od regionalnych po międzynarodowe. Do dziś mamy na akwenie zatopiony tor w postaci lin, do których można mocować bojki. Pozwala on wyznaczyć dziewięć torów, czyli tyle, ile potrzeba do przeprowadzenia zawodów.

Niestety Zalew Chechło szybko zarasta, co powoduje stopniowe zmniejszanie się dostępnej powierzchni akwenu. To niekorzystne zjawisko z punktu widzenia szkolenia kajakarzy i organizacji regat.

Jako prezes i trener zna pan klub z dwóch stron. Co jest obecnie największym wyzwaniem w prowadzeniu MKSW Trzebinia?

Podobnie jak wiele polskich klubów sportowych, borykamy się z niedoborem środków finansowych. Dzięki dotacji sportowej otrzymywanej z gminy Trzebinia oraz wsparciu z ministerialnego Programu Klub jesteśmy jednak w stanie kontynuować działalność i szkolić zawodników.

Czego najbardziej potrzebuje klub, aby móc jeszcze lepiej szkolić młodych zawodników?

Jeśli chodzi o sprzęt, generalnie mamy wszystko, czego potrzebujemy. Najbardziej przydałyby się nam dodatkowe środki finansowe, które pozwoliłyby zatrudnić drugiego trenera. Dzięki temu moglibyśmy jeszcze lepiej organizować szkolenie i zapewnić zawodnikom odpowiednie wsparcie.

Wychował pan zawodników, którzy dotarli na igrzyska olimpijskie. Czy praca z takim sportowcem różni się od prowadzenia pozostałych zawodników?

W klubie wychowało się trzech olimpijczyków, a dwóch z nich – Michał Gajownik i Piotr Kuleta – to moi wychowankowie. Przez lata szkoliliśmy również wielu medalistów mistrzostw świata i Europy juniorów. Nie wszystkim udało się później osiągnąć podobne sukcesy w seniorskiej karierze. W sporcie, podobnie jak w życiu, różne okoliczności mogą zmienić plany.

Szczególnie żal mi Mariusza Kruka, którego kontuzja wyeliminowała z udziału w igrzyskach olimpijskich. To pokazuje, jak wiele czynników wpływa na przebieg kariery sportowca, nawet jeśli ma on ogromne umiejętności i osiąga znakomite wyniki.

Czy po latach pracy nadal czuje pan emocje podczas startów swoich podopiecznych, szczególnie gdy walczą o medal?

Emocje zawsze są. Szczególnie mocno odczuwam je wtedy, gdy słyszę „Mazurka Dąbrowskiego”. To wyjątkowa chwila i ogromna satysfakcja, gdy zawodnik, którego rozwój obserwowało się przez lata, osiąga sukces i może stanąć na najwyższym stopniu podium.

Jakie cele MKSW Trzebinia stawia sobie na najbliższe lata i czy możemy spodziewać się kolejnych zawodników, którzy pójdą śladem olimpijczyków wychowanych w klubie?

Przede wszystkim chcemy kontynuować modernizację naszego ośrodka. W tym roku, dzięki pomocy sympatyka klubu, pana Władysława Nęcki, wyremontowaliśmy przyczepę służącą do transportu kajaków na regaty i zgrupowania. Przy wsparciu byłych zawodników wykonujemy również długo oczekiwany pomost.