Nauczycielka z Trzebini zobaczyła w nich potencjał. Dziś mierzą się z nowymi rywalami

Ta historia zaczęła się od lekcji wychowania fizycznego i uczniów, którzy coraz mocniej odkrywali swoją pasję do koszykówki. Z czasem pojawiły się dodatkowe treningi, pierwsze sukcesy w szkolnych rozgrywkach, a następnie regularne mecze w Lidze Koszykówki Mamba. Dziś Ekonom Ballers robi kolejny krok – drużyna rywalizuje w Śląskiej Lidze, mierząc się z nowymi przeciwnikami i zdobywając kolejne doświadczenia. O początkach zespołu, debiutanckim sezonie, łączeniu sportu z nauką, wsparciu kibiców oraz finansowaniu jej działalności - z Sonią Gromadzik, nauczycielką wychowania fizycznego w ZSECH w Trzebini i trenerką Ekonom Ballers, rozmawia Michał Papiernik.

Jak narodził się pomysł stworzenia drużyny Ekonom Ballers i czy rzeczywiście wszystko zaczęło się od lekcji wychowania fizycznego?

Tak. Pomysł narodził się w szkole, podczas lekcji WF-u. Zauważyłam wśród uczniów zamiłowanie do koszykówki, predyspozycje i przede wszystkim chęć rozwijania się. Byli to uczniowie z kilku klas, z którymi zaczęliśmy organizować pozalekcyjne treningi i przygotowania do Licealiady.

Kiedy zaczęliśmy odnosić sukcesy i regularnie docierać do finałów, uznaliśmy, że rozgrywki międzyszkolne raz w roku to za mało. Chcieliśmy grać regularnie. Wtedy pojawiła się Liga Koszykówki Mamba. Pamiętam, jak powiedziałam chłopakom: „To dla Was za mało. Wy musicie być w gazie, grać mecze, w lidze”.

Kiedy koszykówka wyszła poza szkolne lekcje?

Wynikało to z obserwacji. Zobaczyłam, że koszykówka jest dla tych uczniów ogromną pasją, a moją misją jako nauczyciela WF-u jest właśnie rozwijanie takich pasji. Tak pojawiły się regularne treningi, weekendowe granie, a później liga.

Jak wspomina Pani debiutancki sezon Ekonom Ballers w Lidze Koszykówki Mamba?

Rewelacyjnie i z lekkim wzruszeniem. To był ogrom emocji, kiedy obserwowałam, jak młodzi zawodnicy dorastają, realizując swoją pasję. Uczyli się grać ze sobą, rozmawiać, cieszyć z wygranych i wyciągać wnioski po porażkach.

Co najbardziej zmieniło się w drużynie od pierwszego sezonu?

Przede wszystkim dojrzeliśmy. Chłopaki są dziś na dużo wyższym poziomie techniki indywidualnej i taktyki zespołowej. Nauczyli się przegrywać i wygrywać, wychodzić z kryzysów i podtrzymywać dobrą passę.

Jaką rolę odegrały pozalekcyjne treningi i weekendowe granie?

Bardzo dużą. Były kolejną okazją do rozwoju indywidualnego i zespołowego. To nie były spontaniczne wyjścia na boisko – mieliśmy konkretny termin, salę, plan i konsekwentnie go realizowaliśmy.

Skąd pomysł na przejście do Śląskiej Ligi? Zagracie jeszcze w Mambie?

Zmieniliśmy ligę, otoczenie i ludzi. Gramy z czystą kartą. Chcieliśmy spróbować rywalizacji z nieznanymi drużynami. Chcemy poznawać, uczyć się od innych i iść dalej, dlatego nie zamykamy się tylko na swoje rejony.

Czy mecze w Katowicach były dużym wyzwaniem?

Dużym, ale potrzebnym. Potrzebowaliśmy nowego bodźca. Jeżeli chcemy się rozwijać i być lepsi, musimy podejmować zarówno mniejsze, jak i większe wyzwania.

Jak ocenia Pani poziom Śląskiej Ligi w porównaniu z Mambą?

Nie ma czego porównywać. To inna liga, inni organizatorzy, inne miasto i inni ludzie. Każde rozgrywki mają swoją specyfikę.

Jak zawodnicy godzą naukę, treningi, mecze i wyjazdy? Czy szkoła wspiera drużynę?

Pani dyrektor niezmiennie co sezon trzyma za nas kciuki. W Mambie wspierali nas również koledzy, koleżanki, rodziny i nauczyciele. Trenujemy dwa razy w tygodniu, a mecze są w niedzielę. W drużynie mamy absolwentów Ekonoma, maturzystów oraz uczniów drugiej i trzeciej klasy. Wszystko da się pogodzić, jeśli są chęci, zrozumienie i wzajemny szacunek.

Jest Pani nauczycielką WF-u i trenerką – co jest najtrudniejsze w tych rolach?

Praca nauczyciela i trenera nie jest prosta, ale dla mnie to ogromna przyjemność i spełnienie marzenia. Największym wyzwaniem jest odpowiednie reagowanie w kluczowych momentach, szczególnie po wygranym lub przegranym meczu. Trzeba podtrzymać motywację zespołu, a czasem indywidualnie porozmawiać z zawodnikiem. Wspieranie młodego zawodnika jest ciekawe, ale też bardzo odpowiedzialne.

Co jest dziś największą siłą Ekonom Ballers?

Aura, która jest wokół drużyny od początku i cały czas się wzmacnia. Byłam ogromnie wzruszona, kiedy zobaczyłam w Katowicach kibiców, którzy wcześniej wspierali nas w Chrzanowie. Była niedziela, rano albo wieczorem, a oni mimo odległości i zmiany miejsca byli z nami. To jest największa siła tej ekipy – wzajemny szacunek i wsparcie naszych najbliższych.

Kto finansowo wspiera Ekonom Ballers?

Od początku oficjalnego istnienia drużyny jest z nami sponsor – Akademia Pływania, która niezmiennie wspiera nas finansowo, również przy zakupie nowych kompletów strojów. My jako zawodnicy jesteśmy natomiast przygotowani na pokrywanie kosztów związanych z organizacją udziału w lidze i transportem.