Biblioteka, sekretariat, szkolna kuchnia... Szkoła KSW w Libiążu ma wiele twarzy

Zaczynali w salkach katechetycznych i pomieszczeniach szkoły górniczej, z czterema klasami na pokładzie. Po 35 latach Szkoła KSW w Libiążu ma 190 uczniów, niemal 1800 nazwisk zapisanych w swojej historii i pięć tytułów Złotej Szkoły. - Jeśli udało się nam osiągnąć tak wiele, to dlatego, że ten statek, jakim jest Szkoła KSW, płynął dzięki dobrej i zgranej załodze - mówi dyrektorka Anetta Szewczyk.

Kiedy w 1991 roku szkoła rozpoczynała działalność, nie miała jeszcze własnego "portu". Uczniowie uczyli się w pomieszczeniach szkoły górniczej i salkach katechetycznych przy parafii św. Barbary. Z czasem placówka przeniosła się do budynku przy ulicy Kościelnej, rosła razem z kolejnymi rocznikami i wypracowywała własne tradycje. Dziś jej historię można opowiedzieć jak 35-letnią podróż żaglowcem: zmieniała się załoga, przybywało doświadczeń i sukcesów, ale kurs pozostał ten sam.

- Szkoła jest jak statek. Ma port, z którego wypłynęła, swoją historię, tradycję i wartości wyznaczające kierunek. Ma też załogę, która musi ze sobą współpracować, oraz kolejne pokolenia uczniów wyruszających w świat - mówi Anetta Szewczyk, która kieruje KSW w Libiążu od 2002 roku.

Pierwsza w okolicy

Historia szkoły zaczęła się w 1991 roku, w czasie wielkich przemian politycznych i społecznych. Grupę założycieli tworzyli Danuta Dobosz, lek. Anna Strycharska-Kołodziejczyk, Zofia Świeca, pierwszy dyrektor Andrzej Saługa oraz ks. Marian Bylica, który został opiekunem duchowym placówki.

Chcieli stworzyć szkołę czerpiącą zarówno z energii i kreatywności młodych ludzi, jak i z doświadczenia pedagogów. Miała reprezentować nową jakość w oświacie i była pierwszą tego rodzaju placówką na obszarze dzisiejszego powiatu chrzanowskiego.

Początki nie były łatwe. Przez pierwsze dwa lata szkoła korzystała z pomieszczeń Zasadniczej Szkoły Górniczej, dzisiejszego Zespołu Szkół w Libiążu, oraz sal katechetycznych przy parafii św. Barbary. Pierwszego roku uruchomiła klasy pierwszą, siódmą i ósmą szkoły podstawowej oraz pierwszą klasę liceum. Kolejne roczniki stopniowo dorastały, a wraz z nimi rozwijała się placówka.

We wrześniu 1993 roku szkoła przeniosła się do budynku dawnej przychodni lekarskiej, w sąsiedztwie kościoła Przemienienia Pańskiego, który ponownie stał się własnością tamtejszej parafii. Dzięki życzliwości ówczesnego proboszcza, śp. ks. prałata Stanisława Marchewki, oraz decyzjom władz Libiąża obiekt został rozbudowany i przystosowany do potrzeb uczniów. Dwa lata później biskup Albin Małysiak poświęcił budynek. Placówka otrzymała imię kard. Stefana Wyszyńskiego, a jej społeczność – sztandar.

Szkołę przez pierwsze lata prowadził Andrzej Saługa. Później stanowisko dyrektorki objęła Danuta Dobosz. Od 2002 roku kieruje nią Anetta Szewczyk.

Nie tylko nauczyciele i uczniowie 

- Szkoła to ludzie - podkreśla Anetta Szewczyk. Najbardziej oczywistą jej społecznością są nauczyciele i uczniowie, ale to nie wszyscy.

Fot. "Centrum dowodzenia" Szkoły KSW, czyli sekretariat. Zarządza nim Sylwia Witek-Odój - sekretarz szkoły

Sercem administracyjnym szkoły jest sekretariat. Zarządza nim sekretarz szkoły Sylwia Witek-Odój. W niewielkim pokoju na poddaszu swój gabinet mają psycholożka Bożena Bednarczyk i pedagożka Agnieszka Klecka. To tutaj uczniowie mogą liczyć na rozmowę i pomoc. Katarzyna Madrjas od lat przygotowuje dla nich posiłki, a gospodynią szkolnej biblioteki jest Alina Michoń, związana z placówką od około trzech dekad. Nie tylko opiekuje się księgozbiorem, ale także angażuje się w przygotowywanie przedstawień i pracę wokalną z dziećmi.

Fot. W niewielkim pokoju na poddaszu swój gabinet mają Bożena Bednarczyk - psycholog i Agnieszka Klecka - pedagog

Fot. Katarzyna Madrjas od lat przygotowuje dla uczniów posiłki

Monika Pawłowska i Jolanta Kozak 35 lat temu, w pierwszym roku funkcjonowania szkoły, spotkały się jako uczennica i nauczycielka. Pani Monika zaczynała podstawówkę, a pani Jola była jej wychowawczynią. Dziś są koleżankami z pracy. Monika Pawłowska odpowiada za sprawy finansowe i kadrowe, a Jolanta Kozak - jak przed laty - uczy w najmłodszych klasach.

Fot. Alina Michoń, gospodyni szkolnej biblioteki

Fot. Monika Pawłowska i Jolanta Kozak, 35 lat temu spotkały się jako uczennica i wychowawczyni. Dziś są koleżankami z pracy.

Obecnie szkoła zatrudnia 43 osoby, w tym 34 nauczycieli oraz dziewięciu pracowników administracji i obsługi. Uczy się w niej 190 dzieci i młodych ludzi - od pierwszoklasistów po maturzystów.

Fot. W pokoju nauczycielskim matematyczki: Joanna Sitek i Magdalena Kośmider

Fot. Gerard Sucherek, nauczyciel informatyki i geografii. To także nasz redakcyjny kolega. W latach 90. współpracował z "Przełomem" 

Przez 35 lat do szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum KSW zapisano 1796 uczniów.

Edukacyjne wycieczki

Wycieczki szkolne nie mają służyć wyłącznie rekreacji. Tworzą przemyślany cykl edukacyjny, w którym uczniowie wracają do tych samych miejsc, lecz poznają je coraz dokładniej.

Dobrym przykładem jest Kraków. Najmłodsi oglądają Rynek, Sukiennice, kościół Mariacki, Wawel i Smoka Wawelskiego. Starsi ruszają śladami Tadeusza Kościuszki czy Jana Matejki. Kolejne roczniki zwiedzają wawelskie komnaty i muzea, a licealiści poznają sztukę, historię miasta oraz miejsca wymagające większej dojrzałości.

- Bardzo nam zależy, żeby nasze wycieczki były rzeczywiście edukacyjne. Mają konkretne założenia. Uczniowie powinni coś zrobić, czegoś się dowiedzieć i coś z nich wynieść. Na tej podstawie budujemy kolejne wyjazdy - tłumaczy dyrektorka.

Klasy od pierwszej do piątej jeżdżą na zielone szkoły nad morze. Uczestniczy w nich nawet 80 procent dzieci. Uczniowie klas szóstych, siódmych i ósmych biorą udział w kilkudniowych warsztatach historyczno-geograficznych. Poznawali już między innymi Pieniny, Dolny Śląsk, Wielkopolskę i Góry Świętokrzyskie. Licealiści podróżowali np. śladami Ignacego Łukasiewicza po Podkarpaciu.

Dwanaście klas, dwanaście miesięcy

Jedną z tradycji KSW jest kalendarz wydawany od 2002 roku. Pomysł narodził się, kiedy szkoła miała dwanaście klas - tyle, ile miesięcy w roku. Każdy oddział przygotowywał własny miesiąc. Dziś zdjęcia łatwo opracować komputerowo, ale dwie dekady temu trzeba było przygotować stroje i scenografię, zgromadzić całą klasę oraz wykonać odpowiednią fotografię.

Każda edycja ma inny temat. Były kalendarze poświęcone książkom, filmom, stuleciu odzyskania niepodległości, państwom Unii Europejskiej, stolicom oraz przedmiotom szkolnym.

- Tematy wymyślamy wspólnie podczas konferencji nauczycieli. Każda klasa z wychowawcą przygotowuje później własną scenografię. To nasze wspólne dzieło - opowiada dyrektorka.

Tegoroczny kalendarz nawiązuje do słów Heleny Kmieć: „Warto pięknie żyć”. Absolwentka szkoły urodziła się w 1991 roku, a więc w tym samym roku, w którym powstała placówka.

Helena Kmieć była wolontariuszką misyjną. Zginęła w 2017 roku podczas misji w Boliwii, gdzie pomagała w ochronce dla dzieci. Trwa jej proces beatyfikacyjny.

Anetta Szewczyk z dumą opowiada o hodowcy róż z Wielkopolski - Macieju Ćwiku, który stworzył odmianę noszącą jej imię. 

Relacja z jubileuszu 24 września