Dlaczego ścieżka Libiąż–Chrzanów nie jest asfaltowa?

Użytkownicy trasy Libiąż–Chrzanów zwracają uwagę nie tylko na jej utrzymanie, ale także na nawierzchnię. Ścieżka ma charakter szutrowy, co dla części rowerzystów jest mniej wygodne niż asfalt.

– Mamy świadomość, że nie jest to nasz teren. Żeby w ogóle zrealizować tę inwestycję, musieliśmy wejść we współpracę z Lasami Państwowymi i zgodzić się na określone przez nie warunki. Nie mogliśmy wyasfaltować ścieżki, choć taka nawierzchnia ułatwiłaby nam jej późniejsze utrzymanie – mówi starosta Bartłomiej Gębala. 

- Rodzaj nawierzchni wynikał z obowiązujących przepisów oraz wymogów technicznych związanych z prowadzeniem infrastruktury na terenach leśnych - podkreśla Tomasz Śmiałek, zastępca nadleśniczego. 

Trasa została poprowadzona w terenie leśnym, w śladzie dawnej bruzdy przeciwpożarowej. Z punktu widzenia Nadleśnictwa istotne było więc zachowanie przepuszczalności podłoża. Nawierzchnia naturalna pozwala wodzie opadowej przedostawać się do gruntu, zamiast tworzyć nieprzepuszczalną powierzchnię, która zmienia sposób odpływu i retencji wody.

Ma to znaczenie także dla samego lasu – naturalne odprowadzanie wody sprzyja zachowaniu właściwych warunków wodnych i nie ingeruje w system korzeniowy znajdujących się w pobliżu drzew.

Nadleśnictwo zwraca również uwagę na funkcję przeciwpożarową trasy. Ścieżka znajduje się bowiem w miejscu związanym z ochroną przeciwpożarową lasu. Nawierzchnia i konstrukcja trasy muszą umożliwiać w razie potrzeby przejazd ciężkiego sprzętu leśnego oraz pojazdów ratowniczych.

A co z utrzymaniem ścieżki? 

- Podmiotem odpowiedzialnym za bieżące utrzymanie ścieżki, w tym za jej czyszczenie, koszenie poboczy oraz usuwanie zarastającej roślinności jest powiat chrzanowski. Nadleśnictwo nie prowadzi prac związanych z utrzymaniem tej infrastruktury. Zgłoszenia dotyczące zarośniętych odcinków należy więc kierować bezpośrednio do Powiatowego Zarządu Dróg w Chrzanowie - dodaje Tomasz Śmiałek.