Co planują zmienić, co kontynuować, na co położyć akcenty w tyle co rozpoczętym nowym roku? Zapytaliśmy o to Renatę Gabryjelską, Kamila Bogusza i Marka Starczyńskiego. Oto trzy spojrzenia na nowy rok i to, co naprawdę ważne.

Renata Gabryjelska, certyfikowany coach ICC, mentorka, reżyserka filmowa mieszkająca w gminie Alwernia

Nie robię postanowień noworocznych. Zwykle działają tylko w styczniu, a potem gdzieś się rozmywają w codzienności. Zamiast tego coraz bliższa jest mi inna praktyka – lista sukcesów. To pomysł, który ostatnio mocno mnie zainspirował. Chodzi o to, żeby na początku roku zatrzymać się na chwilę i spojrzeć wstecz: zobaczyć, co się udało, co było dobre, wartościowe, rozwijające. Nawet jeśli były to rzeczy małe i pozornie nieistotne. Taka lista wzmacnia poczucie sprawczości i przypomina, że naprawdę mamy na swoje życie wpływ.

Miniony rok był dla mnie bardzo intensywny zawodowo. Dużo pracy, dużo czasu spędzonego w Warszawie, duże tempo. Wyraźnie czuję, że w 2026 roku chcę przesunąć akcenty. Zbliżyć się do lokalności, do spraw i ludzi, którzy są tu, blisko. Chciałabym więcej swojej energii i czasu poświęcić działaniom w regionie – współpracy z lokalnymi instytucjami, społecznością i inicjatywami, które mają realne znaczenie. Szczególnie ważne jest dla mnie dalsze zaangażowanie w pomoc dla chorego Oskarka (chodzi o 2-letniego Oskara Kopcia z Regulic, przyp. red.), bo to jedna z tych spraw, które przypominają, czym naprawdę jest wspólnota.

Zawodowo chcę konsekwentnie rozwijać to, co jest mi najbliższe: pracę z kobietami, warsztaty rozwojowe, temat odporności psychicznej i wypalenia zawodowego. To obszary, które znam nie tylko teoretycznie, ale też z własnego doświadczenia. Zamierzam mocniej skupić się na ważnych dla mnie sprawach. A na pewno ważna jest dla mnie wolność, w każdym kontekście, czy to w kontekście wolności wyboru, wolności finansowej kobiet czy wolności mentalnej. Ważna jest też sprawczość, czyli poczucie wpływu na rzeczy, które się robi. 

Bardzo ważna jest dla mnie także życzliwość. W świecie pełnym ocen, porównań i polaryzacji coraz częściej wracam do cytatu Hemingwaya: „Każdy napotkany człowiek czegoś się boi, coś kocha i coś stracił”. Chciałabym, żeby 2026 rok był dla mnie rokiem większej uważności na drugiego człowieka i na to, co naprawdę ma znaczenie. Mniej odkładania życia na później, więcej robienia tego, co ważne – z ludźmi, z którymi naprawdę chcę.

Kamil Bogusz, dyrektor Muzeum w Chrzanowie

Chcę się wziąć w garść i dokończyć moje prace pisarskie. Myślę o przewodniku po kościele św. Mikołaja w Chrzanowie. Jest już prawie na finale, a w przyszłym roku będziemy obchodzić 700 lat parafii. Jednocześnie chciałbym pozbierać zdjęcia i wspomnienia o parafii. Chodzi dodatkowo o większe jubileuszowe wydawnictwo. Chciałbym, żeby dobrze poszła obrona mojego doktoratu na temat księdza Nepomucena Jana Fijałka – biografia naukowca.

Życzę sobie, aby udało się sfinalizować upamiętnienie miejsca pochówku osób zmarłych na cholerę w 1831 i 1873 roku, znajdującego się za cmentarzem żydowskim w Chrzanowie. Jest około 400 nazwisk chrzanowian. Ustawimy latarnię umarłych, zwieńczoną karawaką.

Poza tym, aby spędzać więcej czasu z najbliższymi i cieszyć się zdrowiem.

Marek Starczyński, trener akrobatów UMKS PMOS Chrzanów i wiceprezes ds. trampoliny Polskiego Związku Gimnastycznego

Rok 2025 był dla mnie udany pod względem zawodowym. Nasi zawodnicy zakwalifikowali się na mistrzostwa świata i wypadli w nich bardzo dobrze, co jest optymistycznym prognostykiem na przyszłość. Do tego trzeba doliczyć wiele medali zdobytych w mistrzostwach Polski i turniejach różnej rangi, także międzynarodowych. Patrząc jednak na inne kluby na świecie, ale także w Polsce, to mają lepsze warunki treningowe. Dysponują z reguły salami na wyłączność. Nie muszą tego sprzętu rozkładać przed treningiem ani składać po zajęciach, jak się to odbywa w naszym przypadku. Cały czas się z tym borykamy. Liczę, że uda się jakoś te warunki poprawić. Jeśli w ciągu kilku lat tego nie przeprowadzimy, możemy zostać w tyle za rywalami.

Cieszę się, że zostałem w tym roku wiceprezesem ds. trampoliny w Polskim Związku Gimnastycznym. To sukces nie tylko mój, ale całego naszego środowiska. Liczę, że będzie to miało przełożenie na różne decyzje. I że w końcu będziemy mieli swoją salę dla 150 zawodników i zawodniczek. Bo talentów, w tym zawodników światowej klasy, ani trenerów nam nie brakuje. Także rodzice naszych akrobatów bardzo nam pomagają.

Sobie życzę zdrowia, wsparcia przychylnych osób i ze strony rządzących. Staram się utrzymywać formę cały czas. Biegam, chodzę na siłownię. Dlatego postanowień noworocznych dotyczących większej aktywności sobie nie robię. 

W 2026 roku w pierwszym półroczu czekają nas mistrzostwa Europy, a w drugim mistrzostwa świata w Chinach. Ja oraz pozostali trenerzy, czyli Adriana Drewniak i Angelika Cegłowska liczymy na to, że nasi zawodnicy zakwalifikują się na te dwie główne imprezy i postarają się na nich powalczyć o medale.

W nowym roku zawodnikom życzę wytrwałości, zdrowia oraz realizacji zamierzeń i planów. Mieszkańcom regionu życzę tego, by byli mili dla bliskich, sąsiadów, znajomych. A także, aby częściej wychodzili do ludzi, zamiast siedzenia przed telewizorem. I dzielili się z innymi radością życia.