To miejsce od dawna cieszy się dużym zainteresowaniem. Start w najwyższym punkcie, gdzie kiedyś stał pałac Starzeńskich, a potem przez parkową polanę w kierunku ul. Nałkowskiej. Tak można przez kilka godzin spędzać czas na świeżym powietrzu.

Poprzedniej zimy m.in. rabaty z różami, znajdujące się w pobliżu najwyższego punktu, zostały nieco rozjeżdżone przez saneczkarzy.

W tym roku pojawiły się tam drewniane płotki, które częściowo zagradzają trasę zjazdu. Oczywiście, chodzi o ochronę kwiatów i ozdobnych roślin. Ciekawe, jak długo się utrzymają wspomniane płotki.

O nieistniejącym pałacu w Kościelcu

„Wzniesiona na przełomie wieków XVIII i XIX klasycystyczna, parterowa budowla, na rzucie wydłużonego prostokąta, zajęła najwyższy punkt kościeleckiego wzgórza, jako dominanta zespołu dworskiego. Symetryczną kompozycję fasady akcentował płaski ryzalit, może związany z palladiańskim, kolumnowym portykiem, za obecnością którego przemawiałyby liczne analogie, bryłę wieńczył zapewne wysoki, czterospadowy dach. Na zboczu opadającym ku dolinie potoku Chechło, przed fasadą (elewacją północną), rozwinięty został romantyczny, krajobrazowy park. […] Po stronie wschodniej rozwinął się zespół gospodarczy, z którego zachował się drewniany spichlerz z roku 1798 (przeniesiony do skansenu pod zamkiem Lipowiec) oraz zabudowa z XIX/XX w. Formy, zachowane do tragicznego pożaru z roku 1940 [Resztki przetrwały do połowy lat 80. ubiegłego wieku], nadała pałacowi przebudowa dokonana w roku 1883 staraniem hr. Antoniego Wodzickiego (1848–1918) według projektu Tadeusza Stryjeńskiego.” - pisał prof. Bogusław Krasnowolski.

::news{"type":"see-also","item":"54296"}